Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Εκπαιδευτικό ταξίδι στη Ρόδο



Στο πλαίσιο των  Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων  Σχ. Έτους 2012-13 α) «Τίποτα δεν πάει χαμένο»  β) «Νερό: Σταγόνες ζωής, ωκεανοί αναπνοής»», το σχολείο μας συμμετείχε στο 2ο Μαθητικό Φεστιβάλ «Καζούλειο 2013: Για ένα οικοτεχνοευαίσθητο σχολείο: Για το σχολείο που μας αξίζει!» ανοιχτό στις ιδέες, τις δράσεις, την κοινωνία! Και σε συνεργασία με το Δίκτυο «Ατίθασα Πινέλα», πραγματοποίησε εκπαιδευτική επίσκεψη στη Ρόδο από 19-22 Απριλίου 2013.




Το φράγμα της Απολακκιάς
















Η εκπαιδευτική εκδρομή της Ρόδου μου έχει αφήσει αξέχαστες εμπειρίες και στιγμές. Όμως, εκείνο το μέρος που μου έκανε περισσότερη εντύπωση ήταν το φράγμα της Απολακκιάς. Το φράγμα τα τελευταία χρόνια δεν είχε νερό λόγω έλλειψης βροχοπτώσεων, φέτος όμως γέμισε και με περισσότερα λίτρα απ’ όσο έπρεπε. Στο φράγμα υπήρχαν μια μεγάλη ποικιλία από λουλούδια διαφόρων ειδών, με αποτέλεσμα να κάνει το φράγμα ακόμα ωραιότερο και τόπο τουρισμού. Τέλος, η Απολακκιά είναι ένα εκπληκτικό χωριό για διακοπές με ωραίες ταβέρνες και αξιοθέατα. Αυτά ήταν τα κυριότερα πράγματα που με εντυπωσίασαν από το φράγμα της Απολακκιάς!!

Κουρελή Ευαγγελία
Β’ Γυμνασίου

Δραματοποίηση στο αρχαίο θέατρο Λίνδου





Η επίσκεψη στο αρχαίο θέατρο της Λίνδου ήταν μοναδική για πάρα πολλούς λόγους. Καταρχάς μάθαμε πολλά πράγματα για το θέατρο όπως ότι χωράει 2000 ανθρώπους κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα για το πως οι αρχαίοι παιρνούσαν το χρόνο τους στο θέατρο. Καθήμενοι στις πέτρινες θέσεις μπορέσαμε για μια στιγμή να μπούμε στη θέση των αρχαίων θεατών και να αισθανθούμε όλα τα συναισθήματα που νιώθανε την στιγμή της παράστασης.
Επίσης, η δραματοποίηση που κάναμε ήταν εκπαιδευτική, ψυχαγωγική αλλά και αστεία. Μάθαμε για την ονομασία της Αθήνας αλλά και συγχρόνως παρατηρήσαμε την καλή ακουστική του θεάτρου. Αυτό μας έκανε να νιώθουμε χαρούμενοι, συγκινημένοι και ευχαριστημένοι.
Κατά τη γνώμη μου το αρχαίο θέατρο της Λίνδου είναι μία μοναδική εμπειρία και αξίζει κάποιος να το επισκεφτεί.

Κορδελά Αιμιλία
Β’ Γυμνασίου

Ενυδρείο Ρόδου




Όταν πλησιάζαμε το ενυδρείο της Ρόδου, μπορούσαμε να δούμε το μεγάλο μπλε κτήριο με τα βοτσαλωτά και τα φυτά. Όταν, επιτέλους, μπήκαμε μέσα πρώτα πήγαμε στο μουσείο, όπου είδαμε κόκκαλα ψαριών, αστερίες κ.α. Επίσης, είδαμε ένα μικρό σιντριβάνι που έμοιαζε περισσότερο με μία μικρή τεχνητή λιμνούλα. Πλησιάσαμε κοντά και εκεί υπήρχαν πολλών ειδών ψάρια, τα οποία μπορούσαμε να ακουμπήσουμε. Υπήρχαν αστερίες, οι οποίοι όταν τους ακουμπούσαμε κουνιόντουσαν, υπήρχαν όστρακα αλλά και μια γλώσσα που μας δυσκόλεψε πολύ στο να τη δούμε λόγω της χρωματικής προσαρμογής στο περιβάλλον.
Μετά μας μετέφεραν στο κάτω μέρος του κτηρίου που ήταν τα ενυδρεία. Συναντήσαμε μια μεγάλη ποικιλία ψαριών, από τα πιο απλά έως τα πιο παράξενα και από τα πιο μικρά έως τα πολύ μεγάλα. Οι τοίχοι στο ενυδρείο είναι κατασκευασμένοι από πέτρες και δημιουργούν την εντύπωση ότι βρίσκεται κανείς σε μια σπηλιά χωρίς φως. Το μόνο που μπορούσες να δεις ήταν το γαλάζιο χρώμα του νερού και τα πολύχρωμα ψάρια.
Αν ξαναεπισκεφτώ τη Ρόδο, που θα το κάνω σίγουρα στο μέλλον, θα ήθελα να ξαναδώ και να επισκεφτώ πάλι το ενυδρείο.

Κοκκίνου Δανάη
Β’ Γυμνασίου

Πάρκο Ροδίνι






Ένα από τα μέρη που επισκέφτηκε η ομάδα περιβαλλοντικής του σχολείου μου καθώς και εγώ ήταν η επίσκεψη σε ένα από τα αρχαιότερα πάρκα στον κόσμο, το πάρκο Ροδίνι. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω αυτό το υπέροχο πάρκο.
Ένα πάρκο γεμάτο από τρεχούμενα νερά, ποταμάκια, δέντρα, πλατάνια και λιμνούλες με διάφορα είδη υπέροχων φυτών. Ο ήχος των πουλιών χαλαρώνει τον επισκέπτη όπου μπορεί να περάσει εκεί ώρες ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς. Εμείς κλείσαμε για λίγα δευτερόλεπτα τα μάτια μας και νιώσαμε την πραγματική φύση χωρίς να τη βλέπουμε. Φανταστείτε λοιπόν να καθόμαστε και περισσότερη ώρα!
Είναι ένας παράδεισος και μία αξέχαστη εμπειρία για εμένα, που μου έχει αφήσει μια πραγματική νότα φύσης στη ζωή μου. Όσοι δεν το έχουν επισκεφτεί, γιατί δεν έχει τύχει να πάνε στη Ρόδο, καλά θα κάνουν να το επισκεφτούν γιατί εκεί θα βρουν αληθινή φύση.

Κοκκίνου Γεωργία
Β’ Γυμνασίου

Βασιλικές θέρμες Καλλιθέας


Από την επίσκεψη μας στις Βασιλικές θέρμες της Καλλιθέας μας έκανε εντύπωση το στρογγυλό σιντριβάνι που υπάρχει στην είσοδο. Το νερό των ιαματικών πηγών που αναβλύζει είναι κόκκινο. Τα νερά της Καλλιθέας είναι θεραπευτικά για παθήσεις όπως αρθρίτιδα, δερματοπάθειες, ελονοσία, αλλεργίες και άλλες παθήσεις. Ένα ακόμα πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι το αρχιτεκτονικό σχέδιο ανατολικού ρυθμού, που μου κρύβει μεγάλη ιστορία.

Ντίνου Αθηνά
Γ’ Γυμνασίου

Λόφος του Μόντε Σμιθ (Αγίου Στεφάνου)



Στο λόφο, ο οποίος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της πόλης της Ρόδου, βρίσκονται μέχρι και σήμερα: το αρχαίο θέατρο της πόλης καθώς και ένας αρχαίος ναός αφιερωμένος, μάλλον στη θεά Αθηνά.
Το συγκεκριμένο μέρος έχει εξαιρετική θέα καθώς από εκεί μπορείς να θαυμάσεις ολόκληρη την πόλη. Δυστυχώς λόγο της κούρασης, της περασμένης ώρας και του καιρού δε σταθήκαμε αρκετά ώστε να θαυμάσουμε τη θέα, το θέατρο και τον Ναό. Ειλικρινά πιστεύω πως ήταν μια εκπληκτική εμπειρία!

Τσίρος Μιχάλης
Β’ Γυμνασίου

Αγιογραφίες της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου στη Λίνδο


Βλέποντας τις αγιογραφίες στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου ένιωσα συγκίνηση αλλά και χαρά που επισκέφθηκα μια τόσο ξεχωριστή εκκλησία. Μπαίνοντας στην εκκλησία, με εντυπωσίασε η απεικόνιση της «κόλασης» μιας και δεν μπορούμε να τη δούμε σε άλλες εκκλησίες. Επιπλέον με εντυπωσίασε η καθαριότητα και η ομορφιά της εκκλησίας, όλοι την πρόσεχαν και δικαιολογημένα γιατί θεωρείται ένας από τους λόγους που είναι ξακουστή η Λίνδος. Θα ήθελα πολύ να επισκεφτώ ξανά τη Λίνδο και συγκεκριμένα αυτήν την εκκλησία. Πραγματικά αξίζει τον κόπο!

Μητροπούλου Σοφία
Α’ Γυμνασίου

Πινακοθήκη της Ρόδου





Ένα από τα πολλά μέρη που επισκεφτήκαμε στη Ρόδο ήταν και η Πινακοθήκη. Η δημιουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου, που τώρα πια λέγεται Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης, άρχισε στη δεκαετία του ΄50, αλλά τα επίσημα εγκαίνια έγιναν το 1964. Ο Ανδρέας Ιωάννου, διακεκριμένος μελετητής και νομάρχης τότε της Δωδεκανήσου, δραστηριοποιήθηκε και κατάφερε και εμπλούτισε την Πινακοθήκη με έργα σπουδαίων καλλιτεχνών. Έτσι η Πινακοθήκη καθιερώθηκε ως ένας ισχυρός και πολύ αξιόλογος πολιτικός θεσμός του νησιού.
Το Μουσείο αντιπροσωπεύει Έλληνες ζωγράφους που γεννήθηκαν μετά το 1863, όπως ο Κ. Παρθένης, ο Γ. Γουναρόπουλος, ο Ν. Λύτρας, ο Ν. Χατζηκυριάκος- Γκίκας, ο Ν. Εγγονόπουλος, ο Γ. Μοράλης, ο Γ. Τσαρούχης κ.α. Το σύνολο των 150 σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων περιλαμβάνει σχεδόν όλους τους δημιουργούς που διαμόρφωσαν το πρόσωπο της σημερινής ελληνικής ζωγραφικής.
 
Το μουσείο περιλαμβάνει επίσης συλλογή χαρακτικής και γλυπτικής από διακεκριμένους Έλληνες καλλιτέχνες. 

Κοκκόλιας Κωνσταντίνος
Α’ Γυμνασίου                


Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου




Στις 19/4/2013 με 22/4/2013 πήγα εκδρομή με την περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου μου στη Ρόδο. Μια από τις επισκέψεις μας ήταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Εκεί είδαμε ευρήματα ανασκαφών, κοσμήματα, αγγεία και μικροαντικείμενα από ταφικά σύνολα. Απέναντι από την είσοδο δεσπόζει ένα καθιστό λιοντάρι με κεφάλι ταύρου στα πόδια του. Στις πάρα πολλές αίθουσες που επισκεφτήκαμε είδαμε τη ρωμαϊκή σαρκοφάγο και ανάγλυφες επιτύμβιες πλάκες των ιπποτών.
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο υπάρχει μεγάλος πλούτος που σου δημιουργεί δέος. Επίσης, σε βοηθά να καταλάβεις καλύτερα την αρχαία ιστορία του νησιού. Η εμπειρία μου εκεί με βοήθησε να μάθω ακόμη περισσότερα. Ήταν φανταστικά!!

Καρκαλούτσου Μαρία
Α’ Γυμνασίου

Αρχοντικό Παπακωνσταντή





 















Εμένα μεγάλη εντύπωση μου έκανε το σπίτι που ήταν αρκετά μικρό, καθώς επίσης τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένο. Επίσης, με εντυπωσίασε ο χώρος όπου κοιμούνταν, δηλαδή σε αντίθεση με εμάς, όπου ο καθένας έχει το δικό του ξεχωριστό δωμάτιο, ενώ εκείνη την εποχή βολεύονταν όλα τα μέλη της οικογένειας σε έναν ενιαίο χώρο.
Τσαγκάδας Βασίλης
Γ’ Γυμνασίου

Η ζωή μέσα στην κυψέλη


Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι ο αξιοθαύμαστος τρόπος με τον οποίο οι μέλισσες ανταλλάσσουν μηνύματα μεταξύ τους. Ο πιο συνηθισμένος και περίεργος τρόπος επικοινωνίας είναι ο ξακουστός χορός της μέλισσας. Μια μέλισσα αρχίζει ξαφνικά να κουνάει πολύ έντονα τα φτερά της, δίνοντας την εντύπωση ότι χορεύει και με αυτόν τον τρόπο ενημερώνει τις υπόλοιπες για κάποιο μέρος στο οποίο μπορούν να βρουν τροφή. Επιπρόσθετα, οι μέλισσες επικοινωνούν μεταξύ τους εκπέμποντας ήχους και οσμές. Ο ακριβής μηχανισμός της επικοινωνίας των μελισσών με οποιονδήποτε από τους παραπάνω τρόπους αποτελεί μυστήριο και αντικείμενο επιστημονικής έρευνας.
Τέλος, τη μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε ο τρόπος με τον οποίο οι μέλισσες χτίζουν την κηρήθρα. Μια κηρήθρα αποτελείται από πολυάριθμα, εξάγωνα κελιά, χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Τα κελιά είναι εξάγωνα για να κάνουν οικονομία στην πρώτη ύλη που είναι το κερί.

Γιαννοπούλου Αγγελική
Α’ Γυμνασίου


Επίλογος

Πάνω από όλα, αν όλα αυτά δεν ήταν προγραμματισμένα από τη διευθύντριά μας, κα Στελλάκη, δεν θα είχε πραγματοποιηθεί το ταξίδι αυτό και δε θα είχανε γνωρίσει αυτά τα εξαιρετικά παιδιά από τη Ρόδο, που η φιλοξενία τους ήταν θερμότερη από το αναμενόμενο. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά αυτά και στη διευθύντριά μας ένα ακόμη μεγαλύτερο.


ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!!!!!

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Εκπαιδευτικό ταξίδι στην Κυανή Ακτή


Στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων Καινοτόμων δραστηριοτήτων που υλοποιεί το σχολείο μας τη σχολική χρονιά 2012-13, πραγματοποίηθηκε Τετραήμερη εκπαιδευτική επίσκεψη στη Ν. Γαλλία, το χρόνικό διάστημα από 6 έως 9 Μαρτίου 2013. Το τετραήμερο αυτό εκπαιδευτικό πρόγραμμα διοργανώθηκε σε συνεργασία (σύμπραξη) με το 5ο Γυμνάσιο Περιστερίου στο πλαίσιο του μαθήματος της Γαλλικής γλώσσας, και των παρακάτω προγραμμάτων:
  • Περιβαλλοντικού  με θέμα «το νερό»
  • «Πάμε Σινεμά;» Πολιτιστικό             
  • «Στηρίζομαι στα πόδια μου» Αγωγής υγείας. 
 Νίκαια (Nice)
Η Νίκαια ιδρύθηκε τον 4ο π.χ. αιώνα από τους Φωκιείς, οι οποίοι αναζητώντας πρώτες ύλες για τη βιοτεχνία και το εμπόριό τους δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς στη Ν. Γαλλία. Το όνομα της πόλης ετυμολογικά προέρχεται από τη θεά «Νίκη». Η πιο γνωστή πλατεία της πόλης είναι η πλατεία Massena. Στην πλατεία αυτή υπάρχουν επτά αγάλματα που αναπαριστούν τις επτά ηπείρους. Το βραδυ τα αγάλαματα αυτά φωτίζονται με διαφορετικό χρώμα το καθένα. Η λεωφόρος που βρίσκεται κατά μήκος της θάλασσας ονομάζεται Avenue de Promenade des Anglais. Το όνομά της το πήρε από τους Άγγλους τουρίστες που σνέρρεαν στην πόλη και την ανέδειξαν ως τουριστικο θέρετρο.

 
  
     Το καρναβάλι της πόλης στην πλατεία Massena                     


   
Η Παλιά Πόλη της Νίκαιας
                                       













Πανοραμική θέα από το λόφο πάνω από την Παλιά Πόλη
Στο βάθος διακρίνεται η λεωφόρος Promenade des Anglais


Τεχνητός καταρράκτης στο λόφο της πόλης



Το μουσείο μοντέρνας τέχνης




Ωκεανογραφικό Μουσείο Μονακό
Το Ωκεανογραφικό Μουσείο του Μονακό ιδρύθηκε το 1910 από τον πρίγκηπα Αλβέρτο Α΄ που ήταν ωκεανογράφος. Διευθυντής του διατέλεσε για πολλά χρόνια ο διάσημος ωκεανογράφος  Ζακ υβ Κουστώ.
















Μονακό (Monaco)
 Το Μονακό είναι ένα μικρό ανεξάρτητο κρατίδιο της Δυτικής Ευρώπης το οποίο βρίσκεται στις γαλλικές ακτές της Μεσογείου, 14 χλμ από την πόλη της Νίκαιας. Η δυναστεία που διοικεί το Μονακό είναι η οικογένεια Γκριμάλντι. Η οικογένεια Γκριμάλντι κατάγεται από το Γκριμάλντο ένα Γενοβέζο πολιτικό κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών. Η κατάληψη του κρατιδίου έγινε με ένα κόλπο του πρώτου πρίγκηπα των Γκριμάλντι, ο οποίος μεταμφιεσμένος σε μοναχό ζήτησε άσυλο για τη νύχτα στο κάστρο και έτσι βρήκε την ευκαιρεία να ανοίξει την πόλη για τους στρατιώτες του.






Στο Μονακό, λόγω έλλειψης χώρου, κατασκευάζουν πολυόροφα κτήρια, οι ταράτσες των οποίων γίνονται χώροι πρασίνου.



Ο καθεδρικός ναός του Μονακό




Jardin Exotique
Το μικροκλίμα του κήπου, καθώς και το έδαφος, ευνοεί την ανάπτυξη τροπικών φυτών.


Έζ (Eze)
Εργοστάσιο παρασκευής αρώματων και καλλυντικών.











Αντίμπ (Antibes)
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό όνομα Αντίπολις και ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.χ. από τους Φωκιείς. Σημαντικο αξιοθέατο της πόλης είναι του Μουσείο Πικάσο που στεγάζεται στον Πύργο των Γκριμάλντι.



Μπιότ (La Verrerie de Biot)








Μεσσαιωνικό χωριό Saint Paul de Vence
Το χωριό των καλλιτεχνών και των γκαλερί






























Οι μαθητές απεικονίζουν τα συναισθήματά τους: